آداب به مسجد رفتن

پس روانه مى شوى به جانب مسجد با حالت سکینه و وقار و مى گوئى در وقت بیرون شدن از خانه بجهت رفتن به مسجد:

بِسْمِ اللَّهِ الَّذى خَلَقَنى فَهُوَ یَهْدینِ وَالَّذى هُوَ

به نام آن خدائى که مرا آفرید و سپس راهنمائیم کرد و آن کس که

یُطْعِمُنى وَیَسْقینِ وَاِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفینِ وَالَّذى یُمیتُنى ثُمَّ یُحْیینِ

غذایم دهد و آبم نوشاند و هرگاه بیمار شوم او شفایم دهد و آنکه بمیراندم و باز زنده ام کند

وَالَّذى اَطْمَعُ اَنْ یَغْفِرَ لى خَطیَّئَتى یَوْمَ الدّینِ رَبِّ هَبْ لى حُکْما وَاَلْحِقْنى

و آنکه طمع دارم بیامرزد خطایم را در روز رستاخیز پروردگارا مرا فرزانگى بخش و به شایستگان

بِالصّالِحینَ وَاجْعَلْ لى لِسانَ صِدْقٍ فِى الاْخِرینَ وَاجْعَلْنى مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ

ملحقم کن و خوش نامم گردان در نزد آیندگان و از وارثان بهشت پر

النَّعیمِ وَاغْفِرْ لاَِبى *

نعمتم گردان و پدرم را بیامرز

و چون خواستى داخل مسجد شوى اوّل ملاحظه تَهِ کفش خود مى نمائى که نجاستى با آن نباشد پس پاى راست را مقدّم مى دارى پس مى خوانى این دعا را:

بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَمِنَ اللَّهِ وَاِلَى اللَّهِ وَخَیْرُ الاَْسْمآءِ کُلِّها لِلَّهِ تَوَکَّلْتُ عَلَى

به نام خدا و بذات خدا و از جانب خدا و بسوى خدا و بهترین همه نامها از آن خدا توکل کردم بر

اللَّهِ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللَّهِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْتَحْ لى

خدا و جنبش و نیروئى نیست مگر بخدا، خدایا درود فرست بر محمد و آلش و

اَبْوابَ رَحْمَتِکَ وَتَوْبَتِکَ وَاَغْلِقْ عَنّى اَبْوابَ مَعْصِیَتِکَ وَاجْعَلْنى مِنْ زُوّارِکَ

درهاى رحمت و توبه ات را بسویم باز کن و درهاى نافرمانیت برویم ببند و مرا در زمره زائرانت

وَعُمّارِ مَساجِدِکَ وَمِمَّنْ یُناجیکَ فى اللَّیْلِ وَالنَّهارِ وَمِنَ الَّذینَ هُمْ فى

و آبادکنندگان مساجدت قرارم ده و از کسانى که در شب و روز با تو به راز و نیازند و از کسانى که در

صَلوتِهِمْ خاشِعُونَ وَادْحَرْ عَنِّى الشَّیْطانَ الرَّجیمَ وَجُنُودَ اِبْلیسَ اَجْمَعینَ *

نماز ترسانند و دور گردان از من شیطان رانده و سپاهیان او را به تمامى